Chwila

Przypomniałam sobie ten moment, kiedy położyłam głowę na jego kolanach odwracając twarz w stronę słońca. Przymknęłam oczy.

Nie myślałam wtedy o widocznych zmarszczkach, kolagenie, a raczej jego braku, o ciuchach z sieciówki… O prawidłowym ułożeniu ciała, o konwenansach, o kobiecie, która siedziała na sąsiedniej ławce.

Pozwolił mi na chwilę zapomnienia.

Kiedy wskaźnik dobrego samopoczucia szybował w dół przewidując katastrofę, równie naga i bezbronna jak wtedy, postanowiłam zadzwonić.

Nie myślałam wówczas, czy jestem dobrą matką, żoną, córką, czy synową. Czy jestem głupia, nieudolna lub słaba… Nie myślałam o tym, czy malujący mu się być może wcześniejszy obraz kochanki teraz nie obrasta w kleksy…

Nie myślałam, początkowo mówiłam. Zaczęliśmy rozmawiać, wspólnie oddychać, uśmiechać się pijąc jednocześnie zieloną herbatę.

Jakie to szczęście móc choć przez chwilę zapomnieć…

11 myśli na temat “Chwila

  1. „Człowiek, z definicji, może być szczęśliwy krótką chwilę. Tylko wtedy, gdy się zapomni.” Powiedział Kusy w Ranczo.

    Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s